Blog

Wordt het je allemaal teveel?

Ken je dat? Dat het soms, ineens (maar is het wel ineens) allemaal teveel wordt?

Je hoofd loopt over, het zit vol, vol met watten, vol met ... ja met wat eigenlijk? Maar je weet dat het over zal gaan lopen. Soms onverklaarbaar, soms is het heel goed te duiden. 
Alles lijkt goed te gaan, je leven lijkt op orde en toch ... opeens is alles teveel aan het worden, je blokkeert (bijna).
Als je HSP-er bent komen de prikkels sowieso altijd al (veel) te hard binnen. Je voelt in elke vezel dat er iets niet klopt, dat het niet goed gaat, dat je absoluut rust en ruimte nodig hebt. Het liefst ook begrip.

Misschien komt het omdat je druk bent als mantelzorger, of omdat je je niet serieus genomen voelt door mensen van wie je anders had verwacht, je ziel wordt gekwetst... noem maar op. Hoe begint het stapelen bij jou?

Ikzelf voel bijvoorbeeld veel te veel. Ik zie van alles om me heen... dingen die anderen welllicht niet zien of die niet tot anderen doordringen, die hen misschien niet boeien. 
Ik voel ... ik voel heel diep, soms te diep. Ik wil serieus worden genomen, niet in de maling worden genomen. Ik wil niet dat zaken zwaar voelen voor mij, want daar heb ik last van.
Dan wordt het teveel. Heb jij dat ook?
Zo erg soms dat het huilen je nader staat dan het lachen? Maar toch ... je kan het zelf wel en wil er niet (meer) over praten. Hoe eenzaam voelt dat voor jou?

Ik denk eenzaam en moeilijk ... omdat het niet altijd uit te leggen is OF omdat je het niet altijd uit wil of kan leggen, of omdat mensen het niet begrijpen (misschien omdat het moeilijk uit te leggen is, misschien omdat men luistert om te antwoorden en niet om te luisteren, misschien om zichzelf goed te praten ... wat dan ook).
Je hart en je ziel doen zeer, dus zou je het liefst even gewoon aan het strand willen zitten. Starend naar de zee. Wegdromen bij het rustige ritme van de golven. Of zitten in het bos, luisteren naar het ruisen van de bomen en je hoofd leegmaken, je ziel helen.

Adem diep in door je neus, adem vanuit je buik en adem rustig uit, via je mond. Doe dat minstens 3 keer, terwijl je blote voeten op de grond staan. Het liefst in contact met de aarde.
Heb vertrouwen, ook dit gaat weer voorbij. Denk aan jezelf, zorg voor jezelf!
Maak je hoofd 'leeg', laat gedachten er zijn, zonder oordeel. Wees goed voor jezelf, ook als een ander dat niet is!

De maan hoort je en de zon komt je morgen weer verwarmen.

Je kan het.

Hulp nodig? Je weet met te vinden.

Liefdevolle groet,
Rita

Foto: Van Geerdersbeek Photography - hobby fotografie


Terug naar overzicht